Jerry’s zelfreflectie in de tijd van zijn eerste psychose 
Donderdag 5 maart 2020, Son en Breugel

Ik zat vast met mijn werk omdat zaken onduidelijk waren. Ik vroeg niet om hulp omdat ik niet zo snel vraag ervoor. Toen verzande ik door onduidelijkheid en niet vragen om hulp naar het staren en niks kunnen bijdragen. Dit zorgde voor stress. Na enkele werkdagen had de teamlead tijd en kwam een kijkje nemen hoe het ging met mij en projectgenoot. En vroeg hoe het ging, daar antwoord ik op dat het niet goed ging en dat we voor mijn gevoel niet opschieten. Onlogisch vindt ik dat de reactie daar op was “het gaat toch hartstikke goed!”. Gelukkig zijn daarna elke dag om 10:00uur Q&A sessies gegeven en ging het weer een stuk beter.

In de tijden dat ik mij echt verveelde en naar het scherm staarde was ik continue afgeleid, wat er toen voor zorgde dat ik nog meer stress kreeg. Ik verstrengelde helemaal in mijzelf en ben afgelopen weekend geestelijk ontwricht en kwam in een episode van onwerkelijk gevoel.

Deze week ging het voor mijn gevoel beter maar ik leefde nog steeds in die extreme onwerkelijkheid. Wat mij ook opgevallen was dat ik tijdens werk demonstratie presentatie de spreekster de hele tijd onderbrak met vragen en kon haar verhaal niet goed doen.

~~~

Ik spring even vooruit in de tijd naar de sollicitatie van dinsdag 3 maart om 16 uur bij Adimec wat een mogelijk nieuwe werkgever wordt.

Ik was opgelucht. Dat ik eindelijk op gesprek mocht voor de eerste kennismaking. En had gesolliciteerd met een mooie CV en een duidelijke toelichtingsbrief. Het betreft Firmware Engineer met 5 tot 10 jaar ervaring. Een oud klasgenoot van de Hogeschool in Arnhem waar ik een goede band mee had tijdens een schoolproject werkte ook bij Adimec en was er volgens mijn zeer blij mee.

Toen ik daar aan kwam voelde ik mij op mijn gemak bij Vincent van HR en Corné de R&D manager en was daar wel blij mee. Ik wordt hartelijk ontvangen omdat ik een goede en mooie CV met toelichtingsbrief heb gestuurd. HR had al geinformeerd bij Ken Stenis of hij me kon en heeft een goed woordje over mij gedaan wat al een voorspring geeft. Ik heb door tien jaar yoga en zen training en retraite geleerd hoe ik mijn gevoel kan verbeteren ten opzichte van andere mensen. Daardoor was ik me bewust van het sollicitatie gesprek en hebben een professioneel maar goed en los gesprek gehad.

De persoon van HR keek objectief naar mijn carrièrepad door het stuk werkervaring op mijn CV. Door de werkervaring te bespreken kwamen we samen tot de conclusie dat ik regelmatig geswitcht ben. Door dat ik in eerste instatie mijn normale werkzaamheden oppakte en naderhand later bij het bedrijf ook on afgesproken ook werkzaamheden er bij pakte. Ik ben snel op de hoogte wat er moet gebeuren doordat ik snel geprikkeld ben door de omgeving. Ik zit ook heel vaak en graag in mijn hoofd wat er voor zorgt dat ik minder focus heb. Bedrijven valt het wel op als je meer doet dan je eigen werkzaamheden en vinden het alleen maar goed als het de omgeving ook stimulerd. 

Aan het begin van het gesprek zij Corné tegen Vincent van HR dat ik de juist vragen stel en begonnen te glimlachen.

~~~

Toen ik klein was heb ik altijd last gehad van prikkels en snel afgeleid worden. Paniekaanvallen voor angst om dood te gaan heb kreeg ik van de leeftijd zes jaar. Ik zat vaak vast in mijn hoofd en kon makkelijk afschakelen. En ik vocht tegen de slaap en mijn moeder wist geen raad. Het was zo erg dat ik elke avond schreeuwde in bed tot ik moest overgeven. Na verloop van tijd was mijn moeder dat ook zat en is toen naar de dokter gegaan om te zeggen hij aan de pillen of ik aan de pillen maar iemand moet aan de pillen. Het advies van de dokter was dreig hem maar naar de kelder als hij niet slaapt. Uiteindelijk op een avond heeft ze mij in een driftbui met pyjama en al onder de koude douche gezet. Toen werd ik rustiger en heb het na die actie nooit meer gedaan.

Met een leeftijd van vijftien jaar had ik nog steeds last van die paniekaanvallen en nerveusiteit dat mijn ouders homeopatische kalmeringsmiddel hebben toegediend. Dit om er voor de zorgen dat ik rust kreeg in mijn hoofd.

Tot een jaar of twintig woonde ik bij mijn ouders in en had een hele stabiele leefomgeving. Mijn ouders hebben regelmatig advies van familie en vrienden gehad om Jerry te laten testen op ADHD. Dit hebben ze nooit gedaan, omdat ze zoiets hadden, dat is de pubertijd en een fase dat gaat zeker wel over. Ook omdat ze wisten dat de medicatie ook bijwerkingen kan hebben en voor een jonge hersenen nadelige effecten op latere leeftijd kan geven. Rust en regelmaat bij mijn ouders thuis waren de dagelijkse orde, ik moest een uurtje voor het slapengaan achter de computer uit en dan nog even rustig op de bank komen zitten en tv kijken met eventueel een snackje en wat drinken. Relativeren heb ik van thuis uit meegekregen tijdens de episodes van paniekaanvallen.

Toen ik eenmaal op mijzelf ging naar Arnhem Embedded Systems studeren is die stabiele leefomgeving weggevallen waar rust en regelmaat de dagelijkse gang van zaken was. Toen ik 8 maanden op de hoge school zat ben ik ook “gecrasht” en had ik heel erg sterke paniekaanvallen die gepaard gingen met onwerkelijkheid, slaapproblemen, eet problemen en straatvrees. Ik heb een paar sessies gehad bij de psycholoog en daarna werd ik ontslagen en kon op eigen voet verder. 

Dingen die ik leuk vindt kan ik helemaal in opgaan zoals in een echte hyperfocus. Ik kan mijn creativiteit kwijt in dingen waar mijn hersens van moeten kraken zoals programmeren, lezen van complexe materie waar ik interesse in heb.

Toen ik op stap ging naar een gabber feest samen met een oud vriend heb ik dexamphetamine recreatief genomen om een fijne avond te beleven. Die vriend kreeg het voorgeschreven voor ADD en ik heb er nooit serieus onderzoek naar gedaan wat dat nu inhield. Het is dus volgens wikipedia zo dat ADD een term voor ADHD was tussen 1980 en 1987. Ik heb mij door een dosis van 20 milligram dexamphetamine nog nooit zo menselijk gevoeld en rust in mijn hoofd waar ik ook wel een beetje bang van wordt. Dat was een van de beste ervaringen in mijn leven. Ik ben toen gewoon doorgegaan met mijn leven zonder verder aan te kloppen bij de dokter. Want blijkbaar hebben normale mensen die dit medicijn nemen heel erg veel energie, dat kon ik zeker niet zeggen.

Ik vindt het niet leuk om “in een hokje” te worden gestopt maar ik weet dat het noodzakelijk is om mij te kunnen laten behandelen bij een GGZ. Natuurlijk is dit een zelf diagnose door deze reflectie. Ik heb ook heel erg gehuild toen ik tot dat besef ben gekomen en mijn ouders hebben me nooit laten testen ondanks alle symptomen. 

Ook ben ik in september 2019 begonnen met voor “normale” mensen een extreme vorm van organisatie met een digitale takenlijst (todo-list). Met die manier van organisatie kreeg ik de draad weer te pakken om mijn huishouden en rust te plannen op bepaalde dagen (thema dagen).
Desondanks ben ik in augustus 2019 begonnen met een nieuwe baan en heb ik per 10 april 2020 alweer een mondelinge toezegging gekregen van een nieuwe baan en dus regelmatig switch. 

Tijdens de huidige baan kwam ik door een duidelijke opmerking van een collega erachter dat ik heel erg snel afgeleid ben, als ik werk wil verzetten. Omdat ik ontzettend enthousiast kan zijn over mijn werk spring ik van de hak op de tak, en verlies ik mijzelf soms in mijn eigen verhaal waar het nu over ging. Daar heb ik ook in gesprekken vaak last van dat mensen gek opkijken en dan weet ik dat ik te ver ben gegaan.

Ik voel ook of er constant een motor in mijn hoofd actief is vanaf het moment dat ik bewust ben en wakker wordt tot het moment dat ik ga slapen. En hoop dan dat die motor afgekoeld is en kan slapen. Soms wil het ook voelen alsof er altijd een elastiek gespannen is in mijzelf en lastig kan ontspannen. Het is van dag tot dag verschillend en wordt ook erg beïnvloed door de omgeving hoe ik mij voel. Maar meest van de tijd blijft het doordraaien in mijn hoofd.

Taken die veel tijd kosten zoals noodzakelijke dingen als het huishouden blijven ALTIJD liggen als ik ze niet inplan en geef liever de voorrang aan dingen die ik leuk vindt zoals programmeren of tuinieren. Daar kom ik dan te laat achter en wordt ik depressief van mijn eigen handelen en ik weet goed genoeg dat het belangrijk is om alles goed bij te houden zoals wassen, schoonmaken enz enz.

Wat ik ook heel erg merk aan gezicht expressie of tijdens gesprekken met mensen en vrienden dat ik te snel antwoorden geef en vaak onderbreek terwijl dat niet netjes is. Het onderbreken heb ik met de tijd mijzelf aangeleerd dat dat niet netjes is en mensen moet laten uitpraten of moet vragen of je het gesprek mag overnemen of verontschuldigen. Voor mij voelt dat als een onlogische manier van communiceren maar de ervaring heeft geleerd dat dat de beste manier is om niet te blijven door draven.

Mijn hele leven heb ik moeite gehad om vriendschappen en contact los te laten en dat alles maar tijdelijk is, en dat een “klik” met mensen soms er gewoon niet is en dat in stand wil houden. Ik heb daar al significante stappen in gezet om dat ik door levenservaring het zo loopt. Verandering is onderdeel van het leven en is onoverkomelijk.

Ik heb zoveel hobbies en bezigheden dat ik eigenlijk heel moe er van wordt en wat voor de meeste mensen gek overkomt als ik vertel wat ik allemaal doe. En mensen soms al moe worden van het idee. En ik doe namelijk bijhouden van een grote moestuin van 250m^2, bierbrouwen doe ik in de winter. Programmeren thuis voor de hobby, elektronische muziek maken. Ook fiets ik elke dag naar het werk wat 23km totaal is, en daar wordt ik gelukkig helemaal fit van en kan even mijn hersens laten uitwaaien.

Waar ik wel last van heb is dat ik voor mijn gevoel iets meer sociale contacten heb en onderhou dan goed voor mij is. Maar daar ben ik ook aan het werken. Ik vindt het heel erg moeilijk om nee te zeggen tegen mensen en dingen die ik leuk vindt. Maar ik ben er steeds meer achter het komen dat nee zeggen noodzakelijk is om jezelf te beschermen.

Ik heb enkele jaren geleden op een gegeven moment een boek gekregen van een goede tuinvriend over Hoog Sensitieve Persoonlijkheid (HSP). Dat boek heet "Hoog sensitieve personen van Elaine N. Aron ISBN 9789400502475”. Daar heb ik veel aan gehad en heeft me wel meer bewust gemaakt van mijzelf. Mogelijk mede daardoor ben ik werkzaam geweest voor 4.5jaar bij één enkele werkgever. De werkplek was ook fijn want ik was tot een bepaald punt helemaal vrij in hoe ik dingen deed en creativiteit kwijt kon.

Om de lijn verder door te trekken was de werkgever heel erg teleurgesteld dat ik ontslag zou gaan nemen en eerlijk heb verteld dat ik aan het solliciteren was op een vacature. Mijn manische psychose episode van 6 maart is ook prima te begrijpen met hoe druk ik mezelf altijd maak over alles en iedereen. Natuurlijk ben ik ook een eigen bedrijf begonnen november 2019.

Psychotic Disorders Comorbid With Attention-Deficit Hyperactivity Disorder: An Important Knowledge Gap
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4418622/pdf/cjp-2015-vol60-april-supplement-s48-s52.pdf

https://www.hooggevoelig.nl/

https://en.wikipedia.org/wiki/Adult_attention_deficit_hyperactivity_disorder